Հին հայերը կրակն ու ջուրը պաշտել են համատեղ՝ որպես «քույր ու եղբայր»
Կրակը մարդիկ օգտագործել են հնագույն ժամանակներից։
Սկզբում օգտվել են կայծակից կամ օրգանական մնացորդների ինքնայրումից առաջացած բնական կրակից։
Հետագայում կրակ ստացել են փայտի 2 չոր կտորներ միմյանց շփելով, շաղափելով կամ կայծքարե հրահանի միջոցով։
Միայն XIX դարի վերջին է հայտնագործվել ֆոսֆորե լուցկին։
Հունական դիցաբանության համաձայն կրակը Օլիմպոսից գողացել և մարդկանց է պարգևել Պրոմեթեւսը։