211652_close_icon

Ծառուկյանը լավ բիզնեսմեն է, սակայն քաղաքականությունը, մեղմ ասած, նրա տարերքը չի․ «Առավոտ»

views-count3254 դիտում article-date 10:36 22-06-2019
«Առավոտ» թերթի առաջնորդողը գրում է․ «Եվս մեկ անգամ կցանկանայի հիշեցնել լրատվամիջոցների գործառույթների մասին՝ այնպես, ինչպես ես եմ դրանք պատկերացնում: Վստահ եմ, որ լրագրողի, լրատվամիջոցի գործը չէ խառնվել քաղաքականությանը, հանդես գալ ինչ-որ մի քաղաքական թիմի կողմից, նաև՝ միտումնավոր որևէ մեկին ցավ պատճառել կամ դատավորի դեր ստանձնել: Մեր գործն է խնդիրը բարձրաձայնելը և դրա վրա հասարակության ուշադրությունը դարձնելը: Այդպիսի մի խնդիր է բոլոր քաղաքացիների՝ անկախ իրենց զբաղեցրած դիրքից և նյութական կարողություններից՝ օրենքի առաջ հավասար լինելը: Օրինակ, եթե քաղաքացին որևէ իրավապահ մարմնից հարցաքննվելու ծանուցագիր է ստանում, ապա կարևոր չէ՝ նա հավաքարար է, ակադեմիկոս է, մեծահարուստ է, թե պատգամավոր, նա պետք է այդ ծանուցագրով ներկայանա այդ իրավապահ մարմին: ԱԺ պատգամավոր Գագիկ Ծառուկյանը, հավանաբար, այդ կարծիքին չէ, և այն արտահայտելն, իհարկե, նրա իրավունքն է: Բայց լրագրողը, տվյալ դեպքում՝ «Ազատություն» ռադիոկայանը ներկայացնող, իրավունք ունի այդ կարծիքը հարցնել, և կարող է դա անել 10 կամ 100 անգամ: Պատգամավորն այս պարագայում ունի երկու տարբերակ՝ կամ հանգիստ, առանց վրդովվելու ներկայացնել իր դիրքորոշումը, կամ ասել՝ «ես հրաժարվում եմ պատասխանել այդ հարցին, տվեք, խնդրեմ, հաջորդ հարցը» (նույնպես միանգամայն ընդունելի ձև է): Փոխարենն այս պատգամավորը սկսում է «քշել» լրագրողների վրա՝ ակնարկելով, որ նրանք պատվեր են կատարում և փող են վերցնում՝ նման հարցեր տալու համար: Արդեն առիթ եմ ունեցել գրելու, որ Ծառուկյանը դրական անձնավորություն է և լավ բիզնեսմեն, սակայն քաղաքականությունը, պատգամավորի աշխատանքը (որի բաղկացուցիչ մասն է մեդիայի հետ շփվելը), մեղմ ասած, նրա տարերքը չեն: Մեկ այլ հարց էլ կա՝ Քննչական կոմիտեն այլևս չի պնդում, որ պատգամավորը ներկայանա հարցաքննության: «Ռիսկ չի՞ անում»: Մեկ այլ խնդիր էլ վերջերս բարձրաձայնել է «Առավոտը»: Վայք քաղաքի հիվանդանոցը չունի դեղորայք, չունի սարքավորումներ, չունի շենքային պայմաններ, չունի որակյալ անձնակազմ: Դարձյալ հակված չենք որևէ մեկին մեղադրելու՝ ենթադրելի է, որ խնդիրները կուտակվել են վերջին 30 տարում: Բայց հիմա, այս պահիս հարց է ծագում՝ ո՞րն է այդ հիվանդանոցի գոյության իմաստը, եթե նրա մատուցած ծառայությունները մոտ են զրոյի: Եթե, միևնույն է, այնտեղ դիմած հիվանդին պետք է տեղափոխեն Երևան, ընդ որում «շտապօգնության» մեքենայով, որում վառելիք չկա և որը չունի տարրական կահավորանք, եթե դրա համար հիվանդից պետք է պահանջեն 80.000 դրամ, ապա ինչի՞ վրա է ծախսվում պետական ռեսուրսը, հարկատուների միլիոնավոր դրամները: Ավելի ճիշտ չի՞ լինի, մինչև նորմալ մարզային հիվանդանոց կառուցելը, նման քաղաքներում պահել փոքրիկ բուժկետ, իսկ ազատված գումարները ծախսել մի քանի որակյալ «շտապօգնության» մեքենաների համար: Իսկական, քարոզչությամբ չզբաղվող լրատվամիջոցները կոչված են քննարկման առարկա դարձնել այս և նմանատիպ այլ հարյուրավոր խնդիրներ: Իհարկե, կան մարդիկ, որոնք ասում են, որ այդ խնդիրները գոյություն չունեն: Դա էլ է տեսակետ»: [b]Ամբողջությամբ՝ թերթի այսօրվա համարում։[/b]

Նմանատիպ նյութեր